O wystawie
Choć reprezentują różne dziedziny nauki i pracują na różnych uczelniach,
to łączą je ciekawość świata, ambicja, umiejętność stawiania celów oraz
ich zdobywania. Fascynujące jest to, co robią i jak ciekawymi są ludźmi.
Oto 12 współczesnych gdańskich naukowczyń.
Prowadzone przez UCZONE badania dają nadzieję na leczenie z powodzeniem
raka i stwardnienia rozsianego, opracowanie szczepionek antywirusowych
czy odkrycie wpływu zmian klimatu na morski ekosystem Arktyki.
UCZONE eksperymentują z nowymi materiałami i doskonalą techniki badawcze.
Szukają rozwiązań wspierających grupy zagrożone wykluczeniem społecznym
oraz sposobów przeciwdziałania uprzedzeniom i dyskryminacji.
Odkrywają tajemnice z przeszłości i czynią nasze życie piękniejszym.
Jak rozwijają się ich kariery? Co oferuje im świat nauki? O czym marzą?
– poznajcie UCZONE i wspierajcie kobiety w ich wyborach naukowych,
bo choć wśród wszystkich badaczy w polskich instytucjach naukowych
kobiety stanowią 45 proc., to wśród badaczy z tytułem profesora
jest ich zaledwie 27 proc.
Zainteresowania badawcze
Zajmuje się głównie ceramiką artystyczną. Eksperymentuje z obiektami ceramicznymi, które reagują na ciepło ludzkiej dłoni i alternatywnymi metodami wypalania ceramiki w piecach gazowych własnej konstrukcji.
Kariera
Prezentowała swoje obiekty ceramiczne na ośmiu wystawach indywidualnych w Polsce i Dani. Brała udział w wielu projektach, wystawach zbiorowych i konferencjach dotyczących współczesnej ceramiki artystycznej, m.in.: w Polsce, Francji, Hiszpanii, Czechach i na Łotwie. W ramach projektu „Organizacja, przygotowanie i przeprowadzenie projektu nadania dekoracji artystycznych zespołowi elewacji kamienic w obszarze Głównego Miasta w Gdańsku”, zrealizowała obiekty ceramiczne i aluminiowe na elewacjach kamienic przy ul. Ogarnej, Szerokiej, Rybackie Pobrzeże oraz na ul. Świętojańskiej. Wraz ze swoją macierzystą uczelnią organizuje i prowadzi plener – Ceramika alternatywnie.
Osiągnięcia
Laureatka m.in.: Nagrody Głównej Award of Excellence za pracę ceramiczną „Into the Wild” w Cluj International Ceramics Biennale w Rumunii (2015), nagród rektora ASP w Gdańsku (2015, 2021, 2022) oraz Nagrody Głównej w Ogólnopolskim Przeglądzie Rzeźby Ceramicznej (2021).
Plany na przyszłość
Jej marzeniem jest przeobrażenie i rozbudowanie własnej pracowni, by mogła funkcjonować jako centrum do prowadzenia badań nad ceramiką o poszerzonym zakresie, wymiany poglądów i kierunków w rozwoju ceramiki współczesnej. Planuje rozbudowę zaplecza technicznego, pieców opalanych drewnem na wysokie temperatury, wprowadzenie wypałów solnych i sodowych, z zastosowaniem różnych środowisk wypału.
Zainteresowania badawcze
Zainteresowania naukowe badaczki koncentrują się wokół rozwoju i zastosowania chemoinformatyki, metod sztucznej inteligencji, algorytmów uczenia maszynowego oraz eksploracyjnej analizy danych w procesie wirtualizacji projektowania nowych i bezpiecznych związków chemicznych oraz materiałów nowej generacji. Dzięki metodom sztucznej inteligencji i uczenia maszynowego istnieje możliwość opracowania modeli komputerowych, które na podstawie dostarczonych danych (np. znanej struktury chemicznej kropek kwantowych i ich właściwości optycznych), mogą odkryć ukryte w nich wzorce/zależności, nauczyć się ich, a następnie odwzorować w/w wzorce/zależności
zależności w nowych przypadkach (np. przy nowo projektowanych materiałach o strukturze kropek kwantowych wykazujących ulepszone właściwości optyczne).
W swoich badaniach dr hab. Gajewicz-Skrętna poszukuje odpowiedzi na najbardziej aktualne – metodyczne i aplikacyjne – wyzwania w zakresie rzetelnego i wiarygodnego wykorzystania metod komputerowych w szeroko rozumianej chemii i inżynierii materiałowej. Metody numeryczne, nad którymi pracuje, stanowią bardzo ważne wsparcie tradycyjnych procedur eksperymentalnych. Możliwość komputerowej oceny właściwości, np. nowo projektowanych materiałów przed ich właściwą syntezą i analizą w laboratorium, ma przede wszystkim wymiar ekonomiczny i etyczny – pozwala w istotnym stopniu ograniczyć czas i koszt badań oraz zredukować liczbę wykorzystywanych do nich zwierząt laboratoryjnych.
Kariera
Istotnym elementem dynamizującym jej aktywność naukową były zagraniczne staże naukowe, których odbyła osiem, m.in. w Japonii, Stanach Zjednoczonych i Niemczech.
Od wielu lat aktywnie uczestniczy w krajowych i międzynarodowych projektach badawczych, pełniąc rolę kierowniczki – Horyzont (2020), Narodowe Centrum Nauki, Research Council of Norway lub wykonawczyni – Horyzont (2020), w ramach 7. Programu Ramowego, Fundacji Nauki Polskiej, Polskiej Akademii Nauk – Japan Society for the Promotion of Science.
Osiągnięcia
Otrzymała liczne krajowe i międzynarodowe wyróżnienia i stypendia naukowe. Jest m.in. laureatką stypendium ministra nauki i szkolnictwa wyższego dla wybitnych młodych naukowców, laureatką nagrody finałowej Nagród Naukowych „Polityki” w kategorii nauki ścisłe, stypendystką krajowego programu L’Oréal-UNESCO dla Kobiet i Nauki oraz laureatką prestiżowej nagrody International Rising Talents – For Women in Science. Znalazła się w gronie 15 kobiet z całego świata, które według Fundacji L’Oréal-UNESCO „rozwijając swój potencjał i kontynuując badania, mają szansę zmienić świat”.
Plany na przyszłość
Jej największym marzeniem naukowym jest to, aby algorytmy i metody komputerowe, nad którymi pracuje, stały się wiarygodnymi i użytecznymi narzędziami wspomagającymi proces projektowania nowych i funkcjonalnych związków chemicznych oraz materiałów nowej generacji.
Zainteresowania badawcze
Zajmuje się socjologią płci i ciała, szczególnie w odniesieniu do grup defaworyzowanych społecznie. Jej badania zaliczają się do nurtu socjologii zaangażowanej. Nie tylko analizuje zjawiska i problemy społeczne, ale stara się, aby rezultaty jej badań przekładały się na rozwiązania, które mogą być wykorzystane w polityce społecznej.
Kariera
Jest socjolożką, psycholożką i filozofką – w Gdańsku studiowała psychologię i filozofię, doktoryzowała się z filozofii w Lublinie, a habilitowała z socjologii w Warszawie. Ukończyła również podyplomowe studia rolnicze. Ambasadorka Programu Fulbrighta.
Osiągnięcia
Na jej doświadczenie z międzynarodowymi programami wymiany akademickiej składa się udział w Programie im. Bekkera NAWA na State University of New York at Stony Brook w Stanach Zjednoczonych (2019–2020), stypendium badawcze Chair in Transgender na University of Victoria w Kanadzie (2018), stypendium badawcze Senior Award Programu Fulbrighta na State University of New York at Stony Brook w Stanach Zjednoczonych (2016–2017), stypendium badawcze Fundacji Kościuszkowskiej na State University of New York at Stony Brook w Stanach Zjednoczonych (2013), Stypendium Naukowe Bednarowski Trust na University of Aberdeen w Szkocji (2011) i stypendium Deutscher Akademischer Austauschdienst na Albert-Ludwigs-Universität Freiburg im Breisgau w Niemczech (2003).
Plany na przyszłość
Chciałaby prowadzić badania skupione na sytuacji kolejnych grup defaworyzowanych społecznie, uświadamiać sobie i innym kolejne problemy oraz zjawiska, które wymagają zaangażowania się nie tylko poznawczego, ale i praktycznego.
Zainteresowania badawcze
Od dwudziestu lat naukowo bada, jak przeciwdziałać uprzedzeniom i dyskryminacji, budować pozytywne relacje międzygrupowe i co sprawia, że wspieramy równość płci oraz jaki to ma związek z naszą jakością życia.
Kariera
Prowadzi wiele międzynarodowych projektów. Kieruje międzynarodowym konsorcjum badawczym Towards Gender Harmony (www.towardsgenderharmony.ug.edu.pl), gdzie wspólnie ze 150-osobowym zespołem z całego świata bada w 62 krajach współczesne rozumienie kobiecości i męskości oraz stereotypy płci. W ramach projektu EQUAMAN, razem z zespołem, prowadzi trzyletnie badania w Polsce i Norwegii, analizując, kiedy mężczyźni wspierają równość płci i jaki jest związek między rozumieniem własnej męskości, poczuciem dobrostanu i wspieraniem równości płci wśród nastolatków i dorosłych. Oba projekty są finansowane w ramach konkursów Narodowego Centrum Nauki. Działa nie tylko naukowo, ale również przekłada badania naukowe na praktykę. Jest międzynarodową ekspertką ds. różnorodności, trenerką i mediatorką. Jako edukatorka międzykulturowa uczestniczyła w tworzeniu Gdańskiego Modelu Integracji Imigrantów. Współautorka, wspólnie z Tomaszem Bestą, książki „Między Grupami. Przewodnik po relacjami z ludźmi, którzy się od nas różnią” (Wydawnictwo Smak Słowa, 2017).
Osiągnięcia
Jej działalność naukowa została wyróżniona przez jury konkursu Sukces pisany szminką w Kategorii Nauka i Biznes. Podkreślano wówczas „szczególną wartość badań dla innowacji społecznych wyprzedzających epokę oraz budowania różnorodności w biznesie” (2017). Została nominowana przez „Gazetę Wyborczą” do nagrody Naukowy Sztorm Roku (2022). Znalazła się na trzecim miejscu wśród dziesięciu zasłużonych dla Pomorza w konkursie Pomorzanin/Pomorzanka 2021 za nieustającą walkę ze stereotypami płci.
Plany na przyszłość
Chciałaby, aby Uniwersytet Gdański stał się jednym z czołowych ośrodków naukowych na świecie, zajmujących się tematyką płci, relacji międzygrupowych, działań służących równości i różnorodności w ujęciu międzykulturowym. Pragnie wzmacniać świadomość tego, że szacunek dla innych i bycie otwartym na wszelką różnorodność, to podstawy dobrych relacji w każdym momencie naszego życia.
Zainteresowania badawcze
Badania prowadzone przez badaczkę dotyczą klinicznego zastosowania komórek układu immunologicznego, czyli wykorzystania potencjału komórek, które naturalnie występują w naszym organizmie do leczenia chorób człowieka. Aktualnie pracuje nad terapią komórkową niedrobnokomórkowego raka płuc (NSCLC).
Kariera
Pracowała na University of Chicago w Stanach Zjednoczonych (2010–2011), gdzie po raz pierwszy realizowała zadania w interdyscyplinarnym zespole. Bardzo ważną rolę odegrał w jej pracy również udział w Action to Focus and Accelerate Cell-based Tolerance-inducing Therapies (A FACTT, 2014–2018), działającej w ramach European Cooperation in Science and Technology (COST) Unii Europejskiej (Horizon 2020). Na regularnie odbywających się spotkaniach A FACTT gromadziła zespoły badawcze z 20 krajów Europy, Izraela oraz Stanów Zjednoczonych, które prowadziły badania nad terapiami komórkowymi chorób autoimmunologicznych. Dzięki temu naukowcy mieli okazję uczyć się od siebie nawzajem, wspólnie tworzyć wytyczne dotyczące prowadzenia, monitorowania oraz raportowania badań.
Osiągnięcia
Laureatka m.in. stypendium Fundacji Kościuszkowskiej, Stypendium Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego dla wybitnych młodych naukowców, Nagrody Ministra Edukacji i Nauki za znaczące osiągnięcia w zakresie działalności wdrożeniowej oraz nagrody Naukowiec Przyszłości w kategorii Kobieta nauki, która zmienia świat. Prowadzone przez nią badania zostały wyróżnione przez Polish-American Medical Society, Polskią Akademię Nauk, International Society of Pediatric and Adolescent Diabetes (ISPAD), European Federation of Immunological Societies (EFIS) oraz International Islet and Pancreas Transplantation Association (ISPAD).
Plany na przyszłość
Badaczka chciałaby, aby opracowane przez jej zespół strategie okazały się skuteczne w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuc (NSCLC), a później, żeby udało się je zaadaptować do terapii innych nowotworów.
Zainteresowania badawcze
Wielką pasją badaczki są materiały wykorzystywane w urządzeniach służących do konwersji wodoru jako paliwa. Do głównych jej zainteresowań należą właściwości termiczne ceramicznych przewodników jonowych i jonowo-elektronowych znajdujących zastosowanie w protonowych ceramicznych urządzeniach elektrochemicznych – elektrolizerach oraz ogniwach paliwowych.
Kariera
Doświadczenie zdobywała zarówno w kraju, jak i za granicą. Odbyła roczny staż na Uniwersytecie Kalifornijskim w Davis pod okiem wybitnej amerykańskiej naukowczyni prof. Alexandry Navrotsky. Potem były kolejne, m.in. w takich ośrodkach, jak Imperial Collage London (Wielka Brytania), Arizona State University (Stany Zjednoczone) czy International Centre for Carbon Neutral Energy na Uniwersytecie Kiusiu (Japonia). Badania naukowe realizuje we współpracy z naukowcami z całego świata, m.in. Norwegii, Hiszpanii, Stanów Zjednoczonych, Japonii, Tajwanu i Wielkiej Brytanii.
Osiągnięcia
Realizowała zadania zarówno jako kierowniczka zespołu badawczego, jak i członkini wielu projektów naukowych finansowanych ze środków krajowych i zagranicznych. Jest współautorką ponad 80 publikacji naukowych.
Plany na przyszłość
Celem zawodowym naukowczyni jest stworzenie jeszcze lepszych materiałów oraz zrozumienie czemu, te które już znamy, mają takie a nie inne właściwości. Chciałaby, aby jej badania miały jak największy wpływ zarówno na samą inżynierię materiałową, jak również na współczesną energetykę wodorową. Dążąc do tego celu, pragnie w najbliższych latach realizować więcej badań we współpracy z przemysłem, szczególnie z polskimi firmami rozwijającymi rozwiązania dla wodoru.
Zainteresowania badawcze
Główne tematy badawcze to dziejopisarstwo, wyobrażenia o świecie w średniowieczu i wczesnej epoce nowożytnej; kultura rękopiśmienna miast, kodykologia, edytorstwo źródeł XV i XVI w. z obszaru wielkich miast pruskich; kultura książki dawnej.
Kariera
Stypendystka programu Erasmus na Georg-August-Universität Göttingen, Polskiej Misji Historycznej w Würzburgu, Instytutu Herdera w Marburgu, Deutscher Akademischer Austausch Dienst, Fundacji Lanckorońskich i Preussischer Kulturbesitz zu Berlin. Niezwykle ważny dla jej pracy naukowej był udział w szkole letniej – Erster Alfried Krupp-Sommerkurs für Handschriftenkultur an der Universitätsbibliothek Leipzig. Pracownik Gabinetu Starych Druków Oddziału Zbiorów Specjalnych Biblioteki Uniwersyteckiej w Toruniu (2015–2019). Związana naukowo z Towarzystwem Naukowym w Toruniu (TNT), gdzie wydaje swoje publikacje i kierowała dwoma projektami badawczymi – Narodowy Program Rozwoju Humanistyki i Narodowe Centrum Nauki (2014–2023). Uczestniczka kilku zespołowych projektów badawczych realizowanych na UMK i w TNT. Członkini zespołu badawczego NPRH „Chronica Polonorum Macieja z Miechowa – tłumaczenie i edycja”, realizowanego przy Uniwersytecie Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy oraz Centrum Badań Mediewistycznych przy Katolickim Uniwersytecie Lubelskim im. Jana Pawła II.
Osiągnięcia
Za edycję źródłową „Gdańska kronika Bernta Stegmanna”, wydaną w serii Fontes Towarzystwa Naukowego w Toruniu, wraz z zespołem otrzymała II nagrodę „Studiów Źródłoznawczych” im. Stefana Kuczyńskiego (2020).
Plany na przyszłość
Na warsztacie ma kolejne dzieła kronikarskie z początku XVI wieku, te znane, jak „Chronica Polonorum” Macieja z Miechowa i te jeszcze nieogłoszone drukiem, związane z Gdańskiem i Królewcem. Planuje dalszą współpracę z koleżankami i kolegami z Biblioteki Uniwersyteckiej w Toruniu, której skarby zasługują na dalsze odkrywanie. Zawodowo życzy sobie dalszych ciekawych odkryć. Biblioteki i archiwa, także te Gdańskie, są skarbnicami jeszcze wielu historii nieodkrytych, a godnych uwagi.
Zainteresowania badawcze
Pracę naukową koncentruje na badaniu funkcji receptorów i kanałów, które mogą mieć kluczowe znaczenie w procesie odbudowy osłonki włókien nerwowych (mieliny), izolującej aksony oraz umożliwiającej szybkie i skuteczne przesyłanie impulsów nerwowych. Wierzy, że zrozumienie tych procesów może otworzyć nowe perspektywy w leczeniu schorzeń neurologicznych, takich jak stwardnienie rozsiane.
Kariera
Odbyła staże w Royal College of Surgeons Dublin (Irlandia) oraz w Bazylei (Szwajcaria) – w firmie farmaceutycznej Actelion oraz Novartis Institutes for Biomedical Research. Najważniejsze granty, które realizowała, to: Irish Research Council – Enterprise Partnership Scheme (Irlandia), Polonez 2 (Narodowe Centrum Nauki), Opus 17 (Narodowe Centrum Nauki) i Sonata 18 (Narodowe Centrum Nauki).
Osiągnięcia
Stypendystka L’Oréal-UNESCO dla Kobiet i Nauki (2023) oraz ministra nauki dla wybitnych młodych naukowców (2023). Otrzymała nagrody specjalne rektora GUMed za publikacje i za zespołowe osiągnięcie naukowe. Ambasadorka programu Dziewczyny do Nauki! Laureatka Konkursu Gdyński Biznes Plan w kategorii Innowacyjne Rozwiązania i Technologie (2017). Nominowana do Pomorskich Sztormów w kategorii Młody Biznes (2016) i do Polskiej Nagrody Inteligentnego Rozwoju w kategorii Naukowiec Roku (2020).
Założycielka startupu Labertis Scientific.
Plany na przyszłość
Chce kontynuować pracę badawczą, dążąc do odkrywania głębszych mechanizmów regeneracji mieliny, by przyczynić się do opracowania innowacyjnej terapii neurologicznej. Za cel wyznaczyła sobie znalezienie praktycznych zastosowań badań, by doprowadzić do wprowadzenia skuteczniejszych leków, a w konsekwencji wpłynąć na poprawę życia ludzi dotkniętych schorzeniami neurologicznymi.
Zainteresowania badawcze
Badaczka zajmuje się wytwarzaniem materiałów o zadanym kształcie i właściwościach, przeznaczonych m.in. do urządzeń do konwersji i magazynowania energii oraz sensorów elektrochemicznych. Biorąc pod uwagę pojedynczy wymiar takiego materiału, są to nanomateriały, a to oznacza, że czasem wystarczy zmiana w jego kształcie czy umieszczenie w jego strukturze dodatkowych atomów lub ich usunięcie, a otrzymujemy w ten sposób materiał o całkowicie innych właściwościach szczególnie pożądanych dla konkretnego zastosowania.
Kariera
Zrealizowała staż badawczy w Organic Electronic Group Bordeaux Institute of Technology (Francja). Pracowała z wieloma europejskimi zespołami badawczymi, m.in. na Uniwersytecie Karola w Pradze (Czechy), Uniwersytecie Fryderyka i Aleksandra (Niemcy), a ostatnio na Uniwersytecie w Coimbrze (Portugalia).
Ukończyła studia podyplomowe z zarządzania projektami, bo prowadziła i prowadzi ich wiele, zarówno krajowe, m.in. finansowane przez Narodowe Centrum Nauki – Sonata, Sonata-BIS, jak i międzynarodowe: Opus-LAP (polsko-niemiecki) i CEUS-UNISONO (polsko-czeski).
Zajmuje się popularyzacją nauki w mediach społecznościowych, głównie na Instagramie na profilu @science-mission, na którym stara się dzielić wiedzą o osiągnięciach naukowych, w prosty sposób tłumaczyć zjawiska i to, jak działają przedmioty codziennego użytku, promuje książki i wydarzenia popularnonaukowe, a zarazem opowiada o naukowcach, a w szczególności o roli kobiet w nauce. Pisze też popularnonaukowe artykuły, bierze udział w festiwalach nauki, podcastach i udziela wywiadów, w których promuje naukę.
Osiągnięcia
Za swoją aktywność naukową została uhonorowana wieloma prestiżowymi nagrodami: stypendium Start FNP, stypendium Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego dla wybitnych młodych naukowców oraz nagrodą prof. W. Nernsta w kategorii Osiągniecie techniczne.
Jej działalność popularyzatorska została uhonorowana wyróżnieniem w kategorii Media w konkursie Popularyzator Nauki (2023) oraz nagrodą POP-Science Śląskiego Festiwalu Nauki w kategorii strona internetowa lub blog (2023).
Plany na przyszłość
Jako że naukowczynię bardzo interesują diagnostyka medyczna i badania w przestrzeni kosmicznej – dwa obszary naukowe, gdzie materiały, które tworzy razem ze swoim zespołem mogłyby znaleźć zastosowanie – chciałaby zrealizować projekt, podczas którego możliwe byłyby testy w przestrzeni kosmicznej.
Zainteresowania badawcze
W badaniach koncentruje się na dziełach sztuki nowożytnej, ze szczególnym uwzględnieniem północnego malarstwa i grafiki. Zajmuje się też wytwórczością przedmiotów z bursztynu od czasów najdawniejszych po współczesny design oraz historią kolekcjonerstwa i współczesnym wystawiennictwem. Szczególnie interesuje ją kultura artystyczna dawnego Gdańska.
Kariera
Absolwentka Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Stypendystka DAAD, Herzog August Bibliothek w Wolfenbüttel, Instytutu Herdera w Marburgu. Pracowała w Gabinecie Rycin Muzeum Narodowego w Poznaniu oraz w Muzeum Zamkowym w Malborku. W ramach wspólnego projektu z Instytutem Adama Mickiewicza organizowała wystawę „Amber. Tresaures from Poland” w The Hunterian Museum and Art Gallery w Glasgow. Autorka m.in. stałej ekspozycji „Bursztynowe konteksty” w Muzeum Zamkowym w Malborku oraz wystaw bursztynu, prezentowanych w galeriach i muzeach w Gdańsku, Legnicy, Poznaniu, Kopenhadze, Novo Mesto i Ribnitz-Damgarten. Od 2014 związana z Uniwersytetem Gdańskim, gdzie od 2016 roku była zastępczynią prof. Małgorzaty Omilanowskiej, dyrektorki IHS UG oraz kierowniczką studiów podyplomowych „Design w przestrzeni społecznej”, współprowadzonych z Akademią Sztuk Pięknych w Gdańsku. Współorganizatorka cykli wykładowych i konferencji naukowych. Ceni współpracę ze specjalistami z innych dyscyplin naukowych. Działa w Międzynarodowym Stowarzyszeniu Bursztynników czy International Border Studies Center. Jest członkinią redakcji czasopism „Porta Aurea” i „The Amber Magazine”. W pracy dydaktycznej łączy teorię z doświadczeniem muzealniczym. Lubi wychodzić ze studentami z murów uczelni i analizować zabytki w terenie, w myśl własnych słów, że najwięcej uczymy się podróżując.
Osiągnięcia
Autorka monografii „Obrazowanie natury w nowożytnym Gdańsku. O kulturze kolekcjonerskiej miasta” (2021). Książka została uhonorowana Nagrodą Komitetu Badań o Sztuce Polskiej Akademii Nauk (2022) oraz najważniejszą gdańską nagrodą w dziedzinie kultury – Splendor Gedanensis (2023). Laureatka nagrody im. Celestyna Mrągowiusza – nauczyciel akademicki roku i medalu Komisji Edukacji Narodowej.
Plany na przyszłość
Chciałaby, by współcześni gdańszczanie, gdańszczanki i osoby zainteresowane historią tego miasta miały świadomość jego świetności, szczególnie w XVII i XVIII wieku. Wspaniałe kolekcje rozporoszone w XIX i XX wieku przepadły bezpowrotnie, ale na rynku sztuki, od czasu do czasu, pojawiają się obrazy i dzieła rzemiosła artystycznego, które tu powstawały. Warto je kupować do zbiorów muzealnych, podobnie jak, nawiązując do tradycji, kolekcjonować dzieła współczesne. W tym celu zamierza dalej tropić te wyjątkowe ślady przeszłości i organizować wystawy pomagające szerszej publiczności rozumieć sztukę zarówno dawną, jak i nowoczesną.
00:00
00:00
Zainteresowania badawcze
Pracę koncentruje wokół wpływu zmian klimatu na funkcjonowanie morskiego ekosystemu Arktyki. Zajmuje się głównie zooplanktonem, pełniącym niezwykle ważną rolę w ekologii mórz polarnych. Wykorzystuje połączenie tradycyjnej taksonomii z nowoczesnymi metodami molekularnymi.
Kariera
Kierowała czterema projektami naukowymi finansowanymi przez Narodowe Centrum Nauki w ramach programu „Opus” oraz Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego w ramach programu „Iuventus Plus”. Zdobyła prestiżowe stypendium Polsko-Amerykańskiej Komisji Fulbrighta, które pozwoliło jej na wyjazd do Stanów Zjednoczonych i pracę nad wykorzystaniem metod molekularnych w badaniach arktycznego zooplanktonu na Uniwersytecie Connecticut.
Osiągnięcia
Laureatka kilku nagród i stypendiów naukowych, m.in. The European Marine Research Stations Network i Association of European Marine Biological Laboratories. Dwukrotnie została wyróżniona za działalność publikacyjną przez dyrektora Instytutu Oceanologii PAN w Sopocie. Dwukrotnie uzyskała również indywidualną nagrodę I stopnia rektora Uniwersytetu Gdańskiego.
Plany na przyszłość
Chce kontynuować badania w Arktyce, a także rozszerzyć obszar badawczy na Morze Bałtyckie, które z powodu niewielkiej głębokości, ograniczonego napływu wód oceanicznych z Morza Północnego, różnic przestrzennych w dopływie wód rzecznych, a także wielu przykładów lokalnej odnowy ekosystemów, bywa nazywane – „maszyną czasu dla przyszłych oceanów przybrzeżnych”.
Zakochana, lecz zatroskana
Jaki jest wpływ zmian klimatu na morski ekosystem Arktyki? Dr hab. Agatę Weydmann-Zwolicką zajmuje głównie zooplankton, ważni lokatorzy mórz polarnych. Siatka do połowu planktonu, podstawowe narzędzie badawcze biologów morza, pozwala zebrać spod wody próbkę składającą się z tysięcy tych mikroskopijnych organizmów. Te drobne zwierzęta, biernie unoszone przez prądy morskie, są pokarmem m.in. dla ptaków i poławianych komercyjnie ryb. Arktyka tymczasem topnieje.
– Zakochałam się w Arktyce. Do dalszych badań motywują mnie ciekawość i fascynacja jej pięknem, połączone jednak ze smutkiem, kiedy widzę na własne oczy zanik lodu morskiego, wycofywanie się lodowców oraz liczne zmiany w ekosystemach zarówno morskich, jak i lądowych – mówi dr hab. Agata Weydmann-Zwolicka. – Chcę dołożyć chociaż małą cegiełkę do badań opisujących wpływ działalności człowieka na morskie ekosystemy i przyczynić się do ich ochrony.
Indeks na oceanografię wygrała w telewizyjnym programie. Po drugim roku studiów rozpoczęła równoległe międzyuczelniane studia biotechnologiczne. Miała 23 lata, gdy udała się w pierwszą z wielu wypraw badawczych na Spitsbergen.
Była kierowniczką czterech projektów naukowych. Zdobyła prestiżowe stypendium Polsko-Amerykańskiej Komisji Fulbrighta. Dziś kieruje Pracownią Biologii Planktonu w Katedrze Biologii Morza i Biotechnologii Uniwersytetu Gdańskiego. Chce kontynuować badania w Arktyce i rozszerzyć je o Morze Bałtyckie.
A prywatnie? Nurkuje, jeździ konno, uprawia jogę, gra w siatkówkę, czyta książki… Chciałaby umiejętniej łączyć role naukowczyni i mamy, co niestety wydaje się bardzo trudnym zadaniem.
Autorzy
- Koordynatorka projektu
dr Dorota Cieślicka - Koordynatorka projektu
dr Dorota Cieślicka - Koordynatorka projektu
dr Dorota Cieślicka